گم شوم د رعاشقانه های شیرین و فرهاد. در سوز و گداز لیلی و مجنون ، دلتنگ

روزهای آزادی می شوم گرچه تبعیدم به دورترین مکان دل تو ..... دیروز را ورق

 می زنم و خاطرات گذشته را مرور می کنم . در روزهای بی تو بودن ، صدای

خش خش برگها را از لابه لای صفحات پاییزی می شنوم و التماس شاخه ها را که در

 حسرت دستهای سبز تو مانده اند. کم کم به این باور می رسم که سرنوشت ،

نثر ساده ای است از حسرت و اشک که حرفی برای گفتن ندارد !

 به صفحات بهاری با تو بودن می رسم .

 بنفشه هایی که از لابه لای واژه ها سر می زنندو چشمان تو را بهانه کرده اند.